439 :: Şifalı Bitkiler Kütüphanesi

Son Yazılar

şeftali

Bitki adı: Peach, fruit / Peach

Bilimsel adı: Prunus persica (Sin: Persica vulgaris )

Diğer adları: Peach

Genel Bilgiler

(Semen Persicae, S. Persicarum) Persica vulgaris Miller (Syn : Amygdalus persica L., Prunus persica · (L.) Batsch) (Ro saceae) türünün olgun tohumlarıdır. Şeftali ağacı 8 -1 0 m yükseklikte, pembe çiçekli bir ağaççıktır. Birçok kültür çeşidi Türkiyede yetiştirilmektedir. Şeftali tohumu sabit yağ ve amigdalin isimli bir glikozit taşır. Halk arasmda karın ağrısı ve şeker hastalığına karşı zerdali veya acı badem tohumu yerine kullanılmaktadır. Günde 3 taneden fazla alınmamalıdır. Taşı dığı siyanogenetik glikozit (aıııigdalin) te bu- Junan siyanhidrik asit nedeniyle tehlikelidir. 20 kadar tohum yiyenlerde ağır zehirlenıne ler görülmüştür. Zehirlenme belirtileri görü len hasta hemen kusturulmalıdır. Yaprakları ekmek içi ile birlikte ezile rek hap yapılır ve derelere atılarak balıklar sersemJetilir ve sonra sersemiemiş (zehirlen miş) balıklar el ile tutulur. Bu usul Balıkotu ile yapılan aviama gibi zararlı bir yo1dur. Ze hirli yemi yiyen bütün yavru balıklar da ölür. Diğer isimler : Şeftali çekirdeği. SEKER AGACI (Fructus Hoveniae) Hovenia dulcis Thunb. (Rhamnaceae) tü rünün olgun ıneyvalarıdır. Bu tür 8- 10 m yükseklikte bir ağaçtır. Kışın yapraklarını döker. Çiçekler küçük, 5 parçalı ve yeşilimsi beyaz renklidir. Meyva 3 göziii küçük bir kapsüldür. Çiçek sapları, meyvanın olgunlaş ması sırasında kalınlaşır ve tatlı bir lezzet alır. Esas yayılış alanı Himalayalar ile Japon ya arasında olmakla beraber, birçok ılıman bölgede, süs bitkisi olarak yetiştirilir. Mem leketimizin Kuzey-Doğu Anadolu bölümünde (Rize, Hopa) ve Muğla bölgesinde park ve bahçelerde süs bitkisi olarak yetiştirilmekte dir. Bunların Kafkasyadan getirilmiş olması pek muhtemeldir (!). Meyvaları Hindistan ve Çinde sarhoşlu ğa karşı kullanılır. Memleketiınizde çiçek sapları, tatlı ve hoş Jezzeti (kuruüzümü andı rır) nedeniyle yenilmektedir. Diğer isimler : Japonüzümü ağacı, Hur ma (Muğla). ı - Kayacık, H.: Orman ve park ağaçlarının özel sistematiği 3 169, istanbul (1975).

Kaynak: Türkiye'de Bitkilerle Tedavi (Turhan Baytop), s. 237